Opeens is het weer anders. Zelfs vanochtend al een beetje klamme bedoeling in het bos. Niet dat ik er heel vroeg bij was. Het is nog even een rustige periode. Normaal noem ik dit de stilte voor de storm, maar gegeven het lage aantal nesten zal dat niet veel meer dan een stevige bries worden. Nog steeds moeten we binnenkort even stevig doorwerken, maar het zal veel minder buffelen worden dan de jaren waarin we tweemaal zoveel paren hadden. Dat waren dan ook tweemaal zoveel ouders die gevangen moesten worden, en tweemaal zoveel jongen die geringd en gemeten werden.
Je zou kunnen denken dat het veldwerk zo ondertussen wel saai moet zijn geworden. Maar het grappige is dat er steeds weer nieuwe fases aanbreken. De jongen die een week geleden niet veel meer dan een roze worm waren zijn uitgegroeid tot vogeltjes. Nog steeds niet goed in de veren, maar al met echte vogelpoten waar een ring om past. Bij deze vroegste broedsels is het nog geen hosanna. Ze zijn niet heel zwaar, en af en toe ontbreekt er ook een jong. Maar zo dramatisch als het met een deel van mezenbroedsels gaat is het zeker niet. Hele nesten met jongen zijn dood, en soms zijn de doodgravers al begonnen om er een lekkere vleesbal voor hun jongen van te maken.
Wanneer de jongen zeven dagen zijn is ook het moment waarop we de ouders vangen. Bij veel van de broedsels hebben we de vrouwen al van de eieren gelicht, en moeten we alleen nog weten wie de vader is. Bij dit eerste nest van vanochtend is echter ook de vrouw nooit gevangen op de eieren. Schuwe vogel, die altijd vertrok voordat ik bij de nestkast was. Ook nu weer doet ze er relatief lang over. En ook de man is niet heel happig. Maar ik krijg ze allebei. Dit is de eerste man die dit jaar aankwam, op 4 april. Ongeringd, dus we kennen helaas zijn achtergrond niet.
De volgende activiteit bij dit nest zou kunnen zijn dat ik er een camera in zet, om mee te kijken welke prooien ze aan hun jongen voeren. Dat is soms wat gedoe, want niet alle ouders accepteren deze verbouwing van hun woning zonder morren. Bij dit paar ga ik het geeneens proberen, want ze reageren al slecht op de klep in de nestkast. Jammer, maar helaas.
Ook de volgende kast waar ik de ouders moet vangen blijkt geen gemakkelijke te zijn. Ze kijken in de nestkast, zien dat er iets niet klopt, en vertrekken weer voor even. Opvallend hoeveel ze blijkbaar in het donker kunnen zien, terwijl ze zelf in die nestopening al het daglicht wegvangen. Uiteindelijk vang ik de vrouw tweemaal en de man niet. Hij is er wel maar weigert de kast nu in te gaan. Ik haal het marterkorfjes maar even weg, en probeer het morgen dan nogmaals. Misschien helpt dat.