Als het veldwerk over anderhalve week voorbij is, zal ik de knutten het minste missen. Gelukkig staat er vandaag wat wind, maar tussen de bomen is het verschrikkelijk. Die knutten kruipen tussen je haren, in je oren, zelfs in je ooghoeken om bloed te drinken. Ik maak me zeer regelmatig zorgen over de enorme achteruitgang van insecten, en soms denk ik zelfs de muggen te missen die mij 20 jaar geleden hier het leven zuur maakten. Maar dat is valse romantiek.
Het ene stuk veldwerk is me liever dan het andere. Ik geniet van het aankomst scoren in de vroege ochtend, een simpele klus als de rupsenkeutelnetten legen of het vangen van de ouders. Dat laatste vooral als het niet te ingewikkeld wordt, want soms heb je mannen die te schuw (of te slim) zijn, en waar je hele toeren voor moet uithalen. Ik beleef minder lol aan het eindeloos ringen van de jongen, of aan al die metingen van gewichten en lengtematen. Maar de grootste weerstand voel ik denk ik bij de camerasessies in de nestkasten. Daar ben ik eigenlijk vooral heel ambivalent over. Het levert geweldige waarnemingen op over het dieet dat ouders de jongen voeren, en hoe vaak iedere ouder komt. Ik kijk die beelden graag, maar om ze te verkrijgen is er altijd de strijd met de vogels of ze die verandering aan hun nestkast accepteren.
Ik stond wat in dubio of ik dit jaar die strijd weer aan wilde gaan, maar om na 19 jaar deze gegevens te hebben verzameld dit zo maar op te geven, voelt ook als een slechte optie. Daarom vanochtend een eerste poging. Anders dan andere jaren ga ik nu de schuwe vogels geeneens proberen. Dus als het vangen niet heel gemakkelijk gaat, of als tijdens de aankomst de vogels erg schuw waren, dan krijgen ze geen camera in hun nestkast. Je kunt inderdaad zeggen dat dit mogelijk tot een bias kan leiden, maar dat gebeurt ook wanneer de vogels na een worsteling niet accepteren. En ik vermoed dat het voor de dieetkeuze niet zo heel veel uitmaakt (maar weten doe ik dat niet).
Zowaar: de camera werd in beide nestkasten geaccepteerd. Hoewel: bij nestkast 728 blijkt dat alleen de vrouw heeft gevoerd, en de man niet. Daarom waren de jongen wat hongerig toen ik de camera weer weghaalde. Daar baal ik dan toch van, want dat is geenszins de bedoeling. Volgende keer nog beter opletten dus.
Maar het levert wel weer een mooi beeld op van wat er zoal gevoerd wordt. Vooral nog rupsen, lijkt het als ik de beelden snel doorloop. Maar ook larven van bladwespen (die op rupsen lijken), kniptorren, rozenkevers, soldaatjes, een enkele daas en zweefvlieg. Door dit zo te blijven bekijken kunnen we misschien beter gaan duiden wat de grote achteruitgang van insecten voor effect heeft op de vliegenvangers.
