Het seizoen lijkt opeens heel snel te gaan. De meeste mezen hebben ondertussen jongen, en dat lijkt momenteel even geen doorslaand succes. Veel koolmeesmoeders zitten op hun jongen, wat vast te maken heeft met het koude en vochtige weer. Een ingewikkeld dilemma, want als ze haar nog blote jongen niet warm houdt, dan gaan die snel dood van de kou. Maar het betekent ook dat ze veel minder vaak voedsel kan brengen, waardoor de jongen te weinig te eten krijgen. De rupsen zijn ook nog klein, wat het er niet makkelijker op maakt om aan die hongervraag van al die jongen te voldoen. Vandaag dacht ik bij verschillende broedsels dat de jongen pas een dag of 3-4 oud waren, maar toen bleek dat ze bij de vorige controle van zeven dagen terug al uit het ei waren gekropen. Grote groeiachterstanden dus. En ook zijn er nesten die al stinken door de dode jongen die ergens onder in het nest liggen te rotten.

Het is ook geen gemakkelijke opgave voor die mezen, want hoe hadden ze drie weken geleden toen ze hun eieren legden moeten weten dat het juist nu zo koud en regenachtig zou zijn. Er is altijd onzekerheid dus bij zo’n besluit wanneer te gaan leggen, en vaak gaat het goed, maar soms kan het ook verschrikkelijk fout gaan. Ik geloof niet dat het zo’n verschrikkelijk jaar zal zijn, maar echt gemakkelijk hebben de mezen het nu niet.

Voor de vroegste vliegenvangers kan het ook even ingewikkeld worden. Sinds eergisteren zijn ook daar de eieren uitgekomen. Benieuwd hoe die het gaan trekken. Waar de vroege broeders bijna altijd in het voordeel zijn, zou dat dit jaar wel eens anders kunnen gaan uitpakken. Het is niet altijd gemakkelijk om een vogel te zijn.