Aan het veldseizoen komt binnenkort tamelijk abrupt een einde. Twee maanden heerlijk buffelen in het bos. Je kan het gerust buiten spelen noemen. Maar bijna alle vliegenvangerjongen staan op uitvliegen, en er is alleen nog dat staartje van heel late broedsels waarvoor we nog regelmatig even het bos in mogen. Eigenlijk wordt het dan bijna te inefficiënt, maar vanuit biologisch oogpunt is het te spannend om te laten lopen. Ik zal proberen deze blog nog regelmatig te schrijven, maar verwacht niet meer elke dag een nieuw verhaal.

Vandaag mocht ik al even wennen aan het binnenwerk. De hele dag op de universiteit. Op zich is er dan weinig te melden, maar gisteren ving ik nog een vliegenvangerman die niet door ons geringd was en ik wilde even nakijken wat zijn verleden was. Op zich niet heel spannend: hij was vorig jaar als nestjong geringd in de Boswachterij Staphorst, ongeveer 20 kilometer zuidelijker. We hebben veel vaker dit soort immigranten gehad die daar werden geringd. Dat lijkt fors te zijn afgenomen, maar misschien is dat vooral omdat daar minder geringd wordt de laatste jaren. Ik zal dat eens gaan navragen.

Maar terwijl ik deze waarneming op de website van het Vogeltrekstation invoerde, vond ik daar iets veel leukers: een terugmelding van één van “onze” vliegenvangers uit Marokko. Dat is de allereerste die we uit Afrika terugkrijgen van de ruim dertigduizend die we hebben geringd! Hij of zij is daar niet gevangen, maar de ring is afgelezen door twee ervaren Spaanse vogelaars. Met telescoop, of nog waarschijnlijker: met het maken van voldoende foto’s. Deze vogel was op 15 mei 2025 geboren, en behoorde daarmee tot één van de vroegst geboren vliegenvangers dat jaar. De waarneming is op 1 april gedaan ergens midden in het Atlasgebergte. Waarschijnlijk had die er net een lange non-stopvlucht over de Sahara opzitten, en mogelijk was de vogel daardoor uitgeput, en gemakkelijk te benaderen. En hoewel het nog maar een jonge vogel betrof, die voor de eerste keer naar het noorden trok, was hij (of zij) er vroeg bij. We weten immers dat de meeste bonte vliegenvangers daar wat later doortrekken. Het zou helemaal superleuk zijn geweest wanneer we deze vogel ook dit jaar in Drenthe zouden hebben waargenomen, maar dat is helaas niet het geval. Maar wie weet zien we hem of haar volgend jaar wel weer terug in één van onze nestkastgebieden.