Nestkastonderzoekers houden niet van marters, omdat marters net als onderzoekers van die vogels houden. Ze houden trouwens ook niet van wespen, en dat is omdat wespen nesten bouwen in nestkasten, waardoor er mogelijk minder vogels kunnen broeden. Of misschien is het wel om zichzelf te beschermen, want het is geen pretje een nestkast open te trekken en vervolgens een woedend wespenvolk achter je aan te krijgen. Een voor je leven.
Maar ieder jaar begint zo’n wespenvolk met alleen een koningin, die met toewijding een mooi papieren nestje bouwt. Bijna alle onderzoekers kegelen zo’n nestje eruit. Met je wijsvinger achter je duim, en die dan loslaten: met een slinger belandt een heel volk in wording op de bosbodem. Een beetje bruut, en ik geloof dat dit nauwelijks meer vogels oplevert.
Dit jaar lijkt een uitzonderlijk goed wespenjaar te worden. We vinden relatief veel wespennesten, en anders dan de meeste jaren hebben veel koninginnen het volk door die kwetsbare fase weten te loodsen. De eerste werksters zijn er, en nu gaat het dus voor ons spannend worden. Goed onthouden waar de wespen zitten, en die kasten maar niet meer openen.
Ik zit nu wel in dubio: in nestkast 734 wonen vliegenvangers en wespen samen. In mijn herinnering mollen die vogels altijd zo’n nestje dat als lampion aan het plafond hangt, maar dit paar is daar nog niet aan begonnen. Ondertussen zijn de eerste larven veranderd in poppen, en kunnen de werksters dus snel verschijnen. En de vliegenvangers hebben kleine jongen. Ik vermoed dat als ik het laat zitten, die jongen wel kunnen uitvliegen voordat ze last krijgen van die wespen, maar dat geldt niet voor mij. Ik moet de ouders over vijf dagen vangen, en de jongen over tien dagen ook nog eens gaan meten.
Hoewel ik graag zou willen weten hoe dit afloopt, grijp ik toch in. Wespen moeten wijken voor vliegenvangers (of eigenlijk vliegenvangeronderzoekers). Zo word je toch een beetje vliegenvangerboer.
Zou het ook doen Christiaan, maar vooral om die vertederende, kwetsbare blobjes niet bloot te stellen aan de (mogelijk) bedreigende aanwezigheid van de wespen. Ik had het wel in een eerder stadium gedaan om het effect van de ingreep, toch een soort abortus provocatus, zo miniem mogelijk te houden. Ben er zelf ook niet flauw mee, heb vorige week nog een paar beginnende wespennestjes in de schuur met de bezem weggemept: zelfbescherming, ze vallen aan! Kwestie van de wesp of ik… Zeg wel sorry, vind het sneu en mogelijk komt het mijn karma, mocht er zo iets bestaan, niet ten goede. Het zij zo.
Maar wetenschap geeft wat bij betreft geen vrijbrief voor het afbreken van nieuw leven, het is in alle omstandigheden een morele keuze waarbij eenieder zijn of haar eigen grenzen bepaalt.