De afgelopen dagen kwam ik regelmatig mannen tegen die geen duidelijke verblijfsplaats hadden. Je kan ze ongedocumenteerden noemen. Het moeten er vast veel zijn, maar het is de onderwereld van de vliegenvangers die moeilijk te doorgronden is. Maar ja, voor alles kan een oplossing zijn, en ik had bedacht dat als ik nu heel vroeg ergens in het terrein een mistnetje neerzet, met goede vliegenvangerzang op de geluidsbox, dat die onderwereldmannen vast eens komen kijken. En dat ze zichzelf vervolgens vastvliegen in dat mistnetje van mij. Zo eenvoudig kan het soms zijn. Nou ja, in theorie dan. Ik was heerlijk vroeg in het bos, en alles ging goed, behalve dan dat geen enkele vliegenvanger zich heeft laten vangen. Een kleine troost was de man zwartkop die ik ving, wat vooral fijn was omdat dit een poepje opleverde (voor dieetanalyses).

Dus geen onderwereldmannen, maar wel de eerste vliegenvangereieren. Of om heel eerlijk te zijn: die waren gisteren al gelegd, maar toen had ik niet gekeken. Het mooie is immers dat die vogels volgens een vast schema van één ei per dag leggen, en als ik vandaag twee eieren in een nest vind, dan is dus gisteren dat eerste ei gelegd. Nu was ik dus vroeg, en om 7:00 vond ik zo het eerste ei in nestkast 700. Maar toen ik om 10 uur nogmaals ging kijken lagen er al twee eieren. Waar mezen eigenlijk altijd in de heel vroege ochtend leggen, lijken vliegenvangers dat veel vaker niet te doen. Vreemde zaak, want je kan beter zo’n kwetsbaar ei uit je lichaam persen voordat je gaat vliegen. In totaal hebben we vandaag zeker vijf nesten met eieren gevonden. Eén van de vrouwen was al 17 dagen aanwezig, terwijl er ook twee bij waren die tien dagen na aankomst al hun eerste ei legden. Snelle dames. We gaan vast een eilegpiek krijgen de komende dagen, want er leggen veel nesten te wachten op eieren.

Er blijven ondertussen gelukking nog steeds vliegenvangers bijkomen. Maar voor de mannen wordt het er niet gemakkelijker op om bij te houden wie er nieuw is, want ook reeks gepaarde mannen gaan al weer aan de zwier, en zitten een stukje van hun oorspronkelijke nestkast soms al weer te zingen. Het idee is dat ze dat vooral gaan doen wanneer hun vrouw op eieren zit, en ze mogelijk zo een twee vrouw aan de haak kunnen slaan. Maar ik zag met zekerheid mannen al weer een eindje verderop zingen, terwijl het eerste ei nog niet gelegd was. Die veelwijverij bij vliegenvangers was ooit een heel populair onderzoeksobject, maar in onze gebieden is het tegenwoordig relatief zeldzaam (geworden?). De afgelopen jaren vinden we misschien maar twee of drie mannen die het lukt, wat misschien ook niet zo vreemd is met al die mannen die helemaal geen vrouw krijgen (in de laatste jaren soms meer dan 25%). Maar ja, het is altijd te proberen.